Saddam Husajn, właściwie Saddam ibn Hussein al-Tikriti, (صدام حسين ) (urodzony 28 kwietnia 1937) - polityk, generał, prezydent Iraku w latach 1979-2003.

Urodził się w wiosce Al-Auja w irackim okręgu Tikrit w rodzinie hodowcy owiec. W wieku 10 lat przeniósł się do Khayrallaha Tulfaha, wuja mieszkającego w Bagdadzie.

W 1956 wziął udział w nieudanym zamachu na króla Faisala II (król został obalony w innym zamachu w 1958 zorganizowanym przez grupę pod przywództwem generała Abdula al-Karima Kasima). W 1957 wstąpił do socjalistycznej partii Baas, a w 1959, po nieudanym zamachu na premiera Kasima, uciekł do Egiptu. Został zaocznie skazany na śmierć.

Na uniwersytecie w Kairze zdobył niepełne wykształcenie prawnicze. Po powrocie do Iraku, w 1964, został uwięziony. Z więzienia uciekł w 1967. W 1968 pomógł przeprowadzić zakończony sukcesem i bez użycia przemocy zamach zorganizowany przez partię Baas.

W 1968 ukończył studia prawnicze na uniwersytecie w Bagdadzie. Od 1968 do 1979 był wiceprzewodniczącym Rady Dowództwa Rewolucji. W 1973 został generałem irackich sił zbrojnych.

W 1979, gdy prezydent Ahmed Hassan al-Bakr w wieku 65 lat ogłosił swoje odejście na emeryturę, 42-letni wowczas Saddam uzyskał stanowisko przewodniczącego partii i prezydenta. Według niektórych źródeł Husajn odsunął al-Bakra od władzy.

Polityka Saddama opierała się na wykorzystaniu zasobów ropy w celu uczynienia z kraju znaczącej siły militarnej. 1 czerwca 1972 rozpoczął proces nacjonalizacji zachodnich firm paliwowych, które do tej pory miały monopol w Iraku. Aktywnie przyczyniał się do modernizacji gospodarki kraju. Nadzorował także modernizację regionów wiejskich, mechanizację rolnictwa i dystrybucję ziemi. Jego zasługą są też znaczące przemiany w przemyśle energetycznym oraz w usługach publicznych takich jak transport i edukacja.

Z jego inicjatywy Irak zaangażował się w wojnę z Iranem (wojna iracko-irańska 1980-1988), która pochłonęła ogromną liczbę ofiar i kosztowała dziesiątki miliardów dolarów. W trakcie wojny z Iranem wielu przywódców państw zachodnich traktowało Saddama jako cennego sojusznika. Przetrwał wiele zamachów stanu oraz ataków na swoje życie. Wielu swoich przeciwników politycznych zamknął w więzieniach lub zabił. Wielu innych uciekło z kraju. W roku 1988 nakazał użyć broni chemicznej przeciwko Kurdom.

W 1990 roku Irak wysunął roszczenia w stosunku do terytorium Kuwejtu, który stanowił kiedyś część terytorium mandatowego Ligi Narodów. Saddam wydał rozkaz zajęcia jego terytorium siłą. ONZ nakazała Irakowi wycofanie się z Kuwejtu. Po upływie wyznaczonego terminu siły ONZ, w których decydującą rolę odgrywały Stany Zjednoczone, zadały armii irackiej sromotną klęskę oraz odbiły Kuwejt, po czym się zatrzymały. Po klęsce wybuchły powstania Kurdów i szyitów. Wydawało się wtedy, że koniec rządów Saddama jest bliski. Jednak armia iracka stłumiła powstania i Saddam Husajn zachował władzę.

Przegrana Iraku w 1991 nie spowodowała spadku popularności prezydenta. Husajn potrafił przekonać Irakijczyków, że jego wycofanie się z Kuwejtu tak naprawdę jest zwycięstwem, i że jest to dopiero początek konfliktu. Według oficjalnych irackich raportów nieustannie cieszy się on ogromną popularnością w Iraku. W referendum z 2002 na pytanie czy powinien pozostać na stanowisku prezydenta, prawie 100% głosujących (bez ułamków procenta) opowiedziało się "za". Należy jednak wziąć pod uwagę, że na kartach do głosowania było tylko jego nazwisko, a samo głosowanie było obowiązkowe.

Utracił faktyczną władzę w wyniku ataku USA i ich sojuszników na Irak wiosną 2003 roku. Nie został aresztowany i jego miejsce pobytu nie było znane. W okresie bezpośrednio po zajęciu Bagdadu pojawiła się taśma wideo pokazująca ponoć Saddama Husajna w dniu zdobycia miasta, 9 kwietnia. Później rozpowszchniano liczne taśmy wideo i audio z wystąpieniami Saddama Husajna lecz ich autentyczność była niepotwierdzona.

13 grudnia 2003 roku, po ośmiu miesiącach poszukiwań Saddam Husajn został pojmany przez amerykańskich żołnierzy na farmie oddalonej 15 kilometrów od jego rodzinnego Tikritu. Znaleziono go leżącego w głębokiej na dwa metry ziemiance z wentylacją. Niedaleko kryjówki stała taksówka z 750 tysiącami dolarów w bagażniku. Były prezydent Iraku nie stawiał oporu. Po przewiezieniu do jednej z amerykańskich baz został przebadany, ogolony i umyty. 30 czerwca 2004 doszło do formalnego przekazania Husajna i jedenastu jego współpracowników (zobacz: Amerykańska Talia Kart) władzom irackim. Jest to pierwszy krok do procesu sądowego, który będzie się toczyć przed powołanym specjalnie do tego celu trybunałem, któremu przewodniczy Szalam Szalabi. Proces rozpoczął się 19 października 2005r. Byłemu dyktatorowi grozi kara śmierci.

Saddam Husajn jest żonaty z Sajidą Khair-Allah (także znana jako Sajida Talfah). Miał z nią dwóch synów: Kusaja i Udaja, którzy zajmowali za jego rządów wysokie stanowiska w państwie oraz trzy córki (Raghat, Rana i Chrisnia). Obaj jego synowie zostali zabici 22 lipca 2003 roku w starciu z amerykańskimi żołnierzami.